Όταν οι συνεχείς παρεμβάσεις ακυρώνουν τη στρατηγική

εμπιστοσύνη στο digital marketing

Η εμπιστοσύνη, οι ατελείωτες διορθώσεις και το πραγματικό κόστος μιας συνεργασίας στην οποία η στρατηγική δεν αφήνεται ποτέ να εφαρμοστεί.

Υπάρχει μια παράδοξη αντίφαση στον τρόπο με τον οποίο ορισμένοι επαγγελματίες αντιμετωπίζουν το digital marketing.

Αναγνωρίζουν ότι χρειάζονται έναν ειδικό για την ψηφιακή τους παρουσία, επενδύουν χρήματα στη συνεργασία μαζί του, αλλά στη συνέχεια επιμένουν να καθορίζουν οι ίδιοι κάθε λεπτομέρεια της δουλειάς του.

Αλλάζουν τα σενάρια των βίντεο, ξαναγράφουν τα κείμενα, παρεμβαίνουν στο μοντάζ, αμφισβητούν τη δημιουργική κατεύθυνση, αναθεωρούν αποφάσεις που είχαν ήδη εγκρίνει.

Και όταν τα αποτελέσματα δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες τους, αναρωτιούνται γιατί δεν αποδίδει το marketing.

Η απάντηση, ορισμένες φορές, είναι πολύ απλή: η στρατηγική που ανέθεσαν σε έναν επαγγελματία δεν εφαρμόστηκε ποτέ όπως σχεδιάστηκε.

Άλλο η συνεργασία και άλλο η συνεχής παρέμβαση

Κάθε επαγγελματίας γνωρίζει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον τη δουλειά του, τις υπηρεσίες του και τους ανθρώπους στους οποίους απευθύνεται. Αυτή η γνώση είναι πολύτιμη και απαραίτητη για τον σχεδιασμό μιας αποτελεσματικής στρατηγικής επικοινωνίας.

Δεν σημαίνει όμως ότι γνωρίζει εξίσου καλά πώς λειτουργούν οι αλγόριθμοι, πώς διαμορφώνεται ένα αποτελεσματικό βίντεο, τι κρατά την προσοχή του θεατή ή πώς οργανώνεται μια ιστοσελίδα με γνώμονα την εμπειρία του χρήστη και το SEO.

Αυτός είναι, άλλωστε, ο λόγος που απευθύνεται σε έναν ειδικό.

Η ουσιαστική συνεργασία προϋποθέτει ανταλλαγή απόψεων, συζήτηση και αμοιβαίο σεβασμό. Δεν προϋποθέτει ότι ο πελάτης συμφωνεί με κάθε πρόταση που του γίνεται.

Υπάρχει όμως μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να εκφράζεις μια τεκμηριωμένη διαφωνία και στο να παρεμβαίνεις συστηματικά σε κάθε στάδιο της παραγωγής, μέχρι το τελικό αποτέλεσμα να μην έχει σχεδόν καμία σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό.

Όταν όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται τελικά από τον πελάτη, ο επαγγελματίας του marketing παύει να σχεδιάζει τη στρατηγική. Περιορίζεται στο να εκτελεί οδηγίες.

Και τότε είναι εύλογο να αναρωτηθούμε ποιος έχει πραγματικά την ευθύνη του αποτελέσματος.

Όταν ακόμη και η ώρα δημοσίευσης γίνεται αντικείμενο διαφωνίας

Η συνεχής παρέμβαση δεν περιορίζεται πάντοτε στα κείμενα, στις εικόνες ή στο μοντάζ. Ορισμένες φορές επεκτείνεται ακόμη και σε αποφάσεις που αποτελούν μέρος της ίδιας της στρατηγικής.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η επιμονή σε συγκεκριμένες ώρες δημοσίευσης, με το επιχείρημα ότι «τότε ο κόσμος σχολάει», «τότε κάνει διάλειμμα» ή «τότε μπαίνουν όλοι στα social media».

Στην πραγματικότητα, η ώρα δημοσίευσης είναι μόνο ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν την απόδοση του περιεχομένου. Το γεγονός ότι ένα βίντεο δημοσιεύεται μια συγκεκριμένη στιγμή δεν σημαίνει ότι θα εμφανιστεί αυτομάτως εκείνη την ώρα στην οθόνη του κοινού στο οποίο απευθύνεται.

Η επιλογή της ώρας οφείλει να βασίζεται στα δεδομένα του λογαριασμού, στη συμπεριφορά του κοινού και στα αποτελέσματα προηγούμενων δημοσιεύσεων, όχι αποκλειστικά στις προσωπικές συνήθειες ή υποθέσεις του πελάτη.

Και εδώ επιστρέφουμε στο ίδιο ερώτημα: ποιος είναι τελικά ο ρόλος του επαγγελματία που έχει αναλάβει τη διαχείριση; Να αξιολογεί τα δεδομένα και να λαμβάνει αποφάσεις ή απλώς να ακολουθεί οδηγίες;

Δεν είναι πρόβλημα να έχει ο πελάτης άποψη. Πρόβλημα δημιουργείται όταν η προσωπική του άποψη υπερισχύει συστηματικά της επαγγελματικής αξιολόγησης, χωρίς να υπάρχει κάποιο στοιχείο που να τη δικαιολογεί.

Η τελική έγκριση πρέπει να έχει κάποια σημασία

Στην παραγωγή ψηφιακού περιεχομένου, οι διορθώσεις είναι απολύτως φυσιολογικές.

Ένα κείμενο χρειάζεται ενδεχομένως κάποια επιστημονική διευκρίνιση. Ένα βίντεο μια μικρή αλλαγή στο μοντάζ. Μια δημοσίευση μια διαφορετική φωτογραφία.

Το πρόβλημα ξεκινά όταν οι διορθώσεις μετατρέπονται σε μια διαδικασία χωρίς τέλος.

Ένα σενάριο αποστέλλεται εγκαίρως, εγκρίνεται και το γύρισμα προγραμματίζεται με βάση αυτό. Μόνο που, την ώρα του γυρίσματος, αποδεικνύεται ότι η έγκριση δεν ήταν τελικά οριστική και ζητούνται αλλαγές επί τόπου.

Σε ένα άλλο στάδιο, έχουν συμφωνηθεί συγκεκριμένες διορθώσεις στο μοντάζ, οι οποίες πραγματοποιούνται, και το ολοκληρωμένο βίντεο αποστέλλεται για έναν τελευταίο, τυπικό έλεγχο. Αντί όμως για την τελική επιβεβαίωση, προκύπτει ένας νέος κύκλος απαιτήσεων.

Και κάποιες φορές, ακόμη και περιεχόμενο που έχει εγκριθεί, δημοσιευθεί και ήδη προωθείται διαφημιστικά, ζητείται εκ των υστέρων να αποσυρθεί και να αντικατασταθεί. Όχι επειδή διαπιστώθηκε κάποιο λάθος, αλλά επειδή άλλαξε η προσωπική προτίμηση.

Κάθε τέτοια απόφαση έχει συνέπειες.

Απαιτεί επιπλέον εργασία, ανατρέπει τον προγραμματισμό και συχνά επηρεάζει τη διαφημιστική προώθηση ή την απήχηση μιας δημοσίευσης που έχει ήδη συγκεντρώσει αλληλεπιδράσεις.

Η τελική έγκριση δεν είναι μια τυπική διαδικασία. Είναι το σημείο στο οποίο συμφωνούμε ότι το περιεχόμενο είναι έτοιμο να δημοσιευτεί.

Και η αλλαγή προσωπικής προτίμησης μετά την έγκριση δεν είναι το ίδιο με τη διόρθωση ενός λάθους.

Όταν μια ιστοσελίδα δεν ολοκληρώνεται ποτέ

Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και στην κατασκευή ιστοσελίδων, όπου οι συνέπειες είναι συχνά ακόμη μεγαλύτερες.

Η δομή έχει συμφωνηθεί. Ο σχεδιασμός έχει ολοκληρωθεί. Τα κείμενα έχουν συνταχθεί, οι σελίδες έχουν κατασκευαστεί και η ιστοσελίδα είναι έτοιμη για δημοσίευση.

Τότε ξεκινά ένας νέος κύκλος αλλαγών.

Αλλάζει η δομή, αντικαθίστανται τα κείμενα, προστίθενται νέες απαιτήσεις, ενώ αποφάσεις που είχαν ληφθεί στην αρχή του έργου επανέρχονται προς συζήτηση.

Φυσικά, κάθε έργο χρειάζεται έλεγχο και ενδέχεται να απαιτεί προσαρμογές. Όμως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην ολοκλήρωση των συμφωνημένων εργασιών και στον επανασχεδιασμό ενός έργου από την αρχή.

Μια ιστοσελίδα που παραμένει επί μήνες αδημοσίευτη δεν εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε.

Δεν ενισχύει την παρουσία της επιχείρησης στις μηχανές αναζήτησης, δεν προσελκύει νέους επισκέπτες και δεν δημιουργεί τις ευκαιρίες επικοινωνίας που θα μπορούσε να προσφέρει.

Κάποια στιγμή, η αναζήτηση του τέλειου αποτελέσματος καταλήγει να εμποδίζει την αξιοποίηση ενός ήδη ολοκληρωμένου έργου.

Η επιστημονική γνώση και η επικοινωνιακή εξειδίκευση έχουν διαφορετικούς ρόλους

Στον χώρο του ιατρικού marketing, η διάκριση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Ο γιατρός είναι υπεύθυνος για την επιστημονική ακρίβεια, τη δεοντολογία και την εγκυρότητα των πληροφοριών που δημοσιεύονται στο όνομά του. Ο δικός του έλεγχος είναι απαραίτητος.

Ο επαγγελματίας του marketing, από την άλλη, αναλαμβάνει να μετατρέψει αυτή τη γνώση σε περιεχόμενο κατανοητό, ενδιαφέρον και κατάλληλο για το κοινό και το μέσο στο οποίο απευθύνεται.

Μια επιστημονικά άρτια παρουσίαση δεν είναι απαραίτητα και ένα αποτελεσματικό βίντεο για το Instagram ή το TikTok.

Ο προφορικός λόγος μπροστά στην κάμερα, η εισαγωγή, ο ρυθμός, η διάρκεια και ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται η πληροφορία επηρεάζουν το αν ο θεατής θα συνεχίσει να παρακολουθεί.

Δεν χρειάζεται ένας γιατρός να υιοθετήσει έναν επιτηδευμένο ή υπερβολικό τρόπο παρουσίασης. Χρειάζεται όμως να κατανοήσει ότι η επικοινωνία στα ψηφιακά μέσα ακολουθεί διαφορετικούς κανόνες από μια επιστημονική ομιλία.

Η συνεργασία αποδίδει όταν η επιστημονική γνώση και η επικοινωνιακή εξειδίκευση λειτουργούν συμπληρωματικά, χωρίς η μία να προσπαθεί να υποκαταστήσει την άλλη.

Το κόστος που δεν φαίνεται σε καμία προσφορά

Οι συνεχείς αλλαγές δεν κοστίζουν μόνο σε εργατοώρες.

Κοστίζουν σε συγκέντρωση, δημιουργικότητα, συνέπεια και τελικά στην ποιότητα της συνεργασίας.

Όταν ένας επαγγελματίας αφιερώνει δυσανάλογο χρόνο στην αναθεώρηση ολοκληρωμένων εργασιών, στερείται τον χρόνο που θα μπορούσε να διαθέσει στην ανάλυση αποτελεσμάτων, στον σχεδιασμό νέων ενεργειών και στη βελτίωση της συνολικής στρατηγικής.

Αντί η συνεργασία να εξελίσσεται, παραμένει εγκλωβισμένη σε διαρκείς διορθώσεις.

Υπάρχει και ένα λιγότερο ορατό κόστος: η σταδιακή απώλεια εμπιστοσύνης.

Όταν κάθε απόφαση αμφισβητείται και κάθε ολοκληρωμένη εργασία ενδέχεται να ανοίξει ξανά, η συνεργασία χάνει τη σταθερότητα που χρειάζεται για να λειτουργήσει αποτελεσματικά.

Η εμπιστοσύνη δεν σημαίνει απουσία ελέγχου

Κανένας επαγγελματίας δεν πρέπει να ζητά από τους πελάτες του τυφλή εμπιστοσύνη.

Οφείλει να εξηγεί τη στρατηγική του, να τεκμηριώνει τις προτάσεις του, να παρουσιάζει αποτελέσματα και να αναλαμβάνει την ευθύνη για τις δικές του αποφάσεις.

Αντίστοιχα, ο πελάτης έχει κάθε δικαίωμα να ζητά διευκρινίσεις, να εκφράζει επιφυλάξεις και να αξιολογεί την πορεία της συνεργασίας.

Η εμπιστοσύνη όμως χτίζεται και από τις δύο πλευρές.

Χρειάζεται σαφής κατανομή αρμοδιοτήτων, συμφωνημένη διαδικασία εγκρίσεων, ρεαλιστικά χρονοδιαγράμματα και σεβασμός στον χρόνο του άλλου.

Κυρίως, χρειάζεται η διάθεση να δοκιμαστεί μια στρατηγική στην πράξη και να αξιολογηθεί με βάση πραγματικά δεδομένα, όχι να αλλάζει συνεχώς πριν προλάβει να αποδώσει.

Οι προβολές, τα likes και τα σχόλια έχουν τη σημασία τους, αλλά η επιτυχία μιας ενέργειας κρίνεται και από το κατά πόσο εξυπηρετεί τους επιχειρηματικούς στόχους για τους οποίους σχεδιάστηκε.

Και αυτή η αξιολόγηση απαιτεί συνέπεια, χρόνο και συνεργασία.

Τελικά, γιατί προσλαμβάνουμε έναν ειδικό;

Για να αξιοποιήσουμε τη γνώση, την εμπειρία και την κρίση του.

Όχι επειδή θα έχει πάντα δίκιο. Ούτε επειδή κάθε πρότασή του θα είναι επιτυχημένη.

Αλλά επειδή η ουσία της ανάθεσης βρίσκεται στο ότι εμπιστευόμαστε έναν άνθρωπο να αναλάβει μια εργασία στην οποία διαθέτει εξειδίκευση.

Αν θέλουμε να καθορίζουμε προσωπικά κάθε δημιουργική, τεχνική και στρατηγική απόφαση, τότε στην πραγματικότητα δεν αναζητούμε έναν σύμβουλο ή έναν συνεργάτη. Αναζητούμε κάποιον που θα εκτελεί τις οδηγίες μας.

Και αυτό είναι ένα εντελώς διαφορετικό μοντέλο συνεργασίας.

Το να έχεις τον τελευταίο λόγο δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να λες την τελευταία λέξη σε όλα.

Γιατί, στο τέλος, δεν έχει σημασία ποιος επέβαλε την άποψή του. Σημασία έχει αν η συνεργασία οδήγησε στο αποτέλεσμα για το οποίο ξεκίνησε.

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Κύλιση στην κορυφή